Two films show rise of immigrant Turks in cinema

Turkish immigrants in Europe take center stage in two films from non-Turkish directors currently playing in theaters. Here's a look at how the depictions of the lives of Turks people in Europe have changed in cinema over the last three decades


What do two movies, one directed by an Austrian and the other by a Dutchman, playing in theaters right now have in common?

Both Die Fremde (When We Leave) and Takiye: Allah’ın Yolunda (In the Name of God) feature Turkish characters in their leads. Both films tell the stories of Turkish immigrants living in Europe and of characters who feel stuck between two cultures, two countries and between tradition and modernity.

Die Fremde stars Sibel Kekilli, the poster girl for Turkish immigrants in cinema, in an award-winning performance.

Director Feo Aladağ’s debut feature tells the story of Umay, a Turkish woman whose family lives in Germany. The film begins as she ends her marriage, running away from her thuggish husband with her son back to her family in Berlin. She finds out that it doesn’t really matter whether she’s in Turkey or Germany – as long as she’s a single mother, traditions work the same for a Turkish woman, even if she’s right in the middle of a culture with gender equality.

Director Ben Verlong’s Takiye: Allah’ın Yolunda is a genre-bending movie, a thriller that looks deep into the problems faced by Muslims in Europe in the last decade.

Lost sonrası depresyona acil çözümler

1. Final bölümüyle hisleriniz uyuşmayan yakınlarınızla Lost’un sonunu tartışmaktan kaçının.
2. Bir hafta Lost’un yerine geçecek alternatif dizi aramayın. Beklentileriniz yüksek olacağı için, Fringe gibi Lost’la karşılaştırabileceğiniz dizilerden kaçının. Mümkünse birkaç bölüm Glee izleyin.
3. Köpeğinizle daha fazla vakit geçirin. Mümkünse vücudunuzda anlamsız yaralar tespit etmeye çalışın.
4. Bir süre şarap içmeyin, küveti doldurmayın. Tıpa görmek anılarınızı canlandırabilir.
5. Arkadaşlarınıza daha fazla zaman ayırın. Mümkünse onlarla çeşitli ibadet mekanlarında bir araya gelin.
6. Lost’un pilot bölümünü yeniden izleyin. Jacob’ın annesini hafızanızdan silmeye çalışın.
7. İnternette yazın piyasaya çıkacak, alengirli Lost DVD setinin fotoğraflarına bakın.
8. Tüm Star Wars serisini bir kez daha izleyin. Yoda’nın Jacob’dan çok da fazla bilge olmadığını görüp, rahatlayın.
9. ‘Hangi Lost karakterisin?’ testlerine bulaşın. Michael ya da Ana Lucia çıkarsanız, başka testler arayın, kafanız dağılsın.
10. İnternette Lost’la ilgili yazıları okumayı yavaş yavaş azaltın. İki hafta içerisinde, günde beş saatten on dakikaya indirin.

The Stoning of Soraya M: Far away, so close

If you were left angry and helpless thinking of the treatment of women under Shariah law when you watched ‘Persepolis’ three years ago, think again before watching ‘The Stoning of Soraya M.’ The film, adapted from a true story, brutally tells the story of a woman condemned to death by stoning for adultery in a remote village in Iran just after the Islamic Revolution


We owe a great deal to art and artists in helping us glimpse into places that have been closed off in the name of religion, tradition, culture, or whatever leading men deem suitable for their cover-ups on crimes against humanity and human rights.

Nearly a decade ago, Khaled Hosseini’s best-selling novel, The Kite Runner, broke our hearts and took us to the underbelly of Afghanistan’s recent history. Persepolis, Marjane Satrapi’s autobiographical graphic novel, and the subsequent animated adaptation, was a delightful combination of the chilling and the funny in shedding light on women’s position in Iran after the Islamic Revolution.

Iranian-American director Cyrus Nowrasteh’s The Stoning of Sorayah M. stands closer to The Kite Runner than Persepolis in its brutal depiction of humanity doing bad in the name of Islam in the late 20th century.

Beyazperdede ayrı telden çalan anneler

Tüm anneleri aynı kategoriye sıkıştırıp, onları cefakar, şefkatli ve de daimi verici insanlar olarak tanımladığımız, biraz duygusallıkla tüm günü onlara ayırdığımız o korkutucu güne çok az kaldı. sulugreyfurt’ta çocuk yazılarımız sona ermeden, beyazperdenin farklı boylar, tipler ve karakterlerdeki annelerini hatırlayalım. Cefakar anneden arıza anneye, hayalet anneden erkek anneye, hepsi burada.

Fedakar anne: ‘Stella Dallas’

Yazar Olive Higgins Prouty’nin kızının ölmünden sonra yazdığı roman üç kere sinemaya uyarlandı. Çocuğu için her şeyi feda eden anne tipinin belki de en önemli örneği olan bu hikayenin en önemli sinema uyarlaması Barbara Stanwyck’in anneyi oynadığı. Özellikle son sahne içinizi parçalayabilir.

Arkadaş anne: ‘Terms of Endearment’

Beş Oscarlı bu film, Shirley MacLaine ve Debra Winger’ın 30 yıllık bir süre içerisindeki inişli çıkışlı ilişkisini anlatıyor. 1983 yapımı film, Emma’nın doğumuyla başlıyor ve ikilinin yıllara yayılan, sürekli didişmeyle güçlenen bağını anlatıyor. En etkileyici anne-kız filmlerinden, fakat son yarım saati için bir paket Selpak gerekiyor.

Yazının devamı sulugreyfurt'ta